صفحه اولآرشيوجستجوتماس با ماپيوندهاورزشيخبرنامه
 نسخه چاپي خبر  ارسال به دوستان   iran web hosting & web design


درد دل‌هاي سه زن قهرمان دووميداني

۱۳ شهريور ۱۳۸۶ - بعد از ظهر ۱۲:۰ تعداد بازديد: 4017 كد خبر: ۷۴۴۴۸

از زماني كه "ليلا ابراهيمي" يك مدال با ارزش را پس از سال‌هاي متمادي براي دووميداني بانوان ايران كسب كرد، ديدگاه بخش‌ها و ارگان‌هاي مختلف از رياست جمهوري و مجلس شوراي اسلامي گرفته تا سازمان تربيت بدني و كميته‌ي ملي المپيك نسبت به اين قشر از ورزش كاران تغيير كرد. رسانه‌هاي مختلف در گزار‌ش‌هاي خود از ستاره‌ي جديد ورزش بانوان نوشتند و سازمان‌هاي گوناگون به انواع روش‌ها از عملكرد دووميداني كاران زن تقدير كردند. اما تمام اين اتفاق‌ها در زماني افتاد كه كمتر كسي هنوز مي‌داند كه اين قشر از ورزش كاران كشور با تحمل چه سختي و مشقتي و با در اختيار داشتن چه ميزان امكانات، مشغول انجام ورزش حرفه‌اي هستند.

آذردخت نيازاده، نايب رييس بانوان فدراسيون دووميداني و رييس هيات دووميداني بانوان استان تهران به همراه ليلا ابراهيمي نفر سوم دوي 3 هزار متر با مانع آسيا و ركورددار 5 ماده‌ي ايران، زهرا نبي‌زاده قهرمان پرش بازي‌هاي غرب آسيا و ركورد دار ايران و مريم طوسي ركورد دار دوهاي 200 و 400 متر ايران با حضور در محل خبرگزاري دانشجويان ايران، مسايل و مشكل‌هاي پيش روي دووميداني ايران را مطرح و بررسي كردند.


** بها بدهند نتيجه مي‌گيرند

در اين نشست آذر دخت نيازاده با ابراز خرسندي از وضعيت كنوني دووميداني بانوان اظهار كرد: اكنون مسوولان فدراسيون بهاي خوبي به بانوان مي‌دهند. همين مسئله هم باعث شده تا نتايج خوبي كسب كنيم. من فكر مي‌كنم اگر روند به همين صورت باشد، ما نتايج خوبي را در آينده كسب مي‌كنيم.

** ارزش چمن از ارزش ورزشكار بيشتر است

وي ادامه داد: اما اكنون تنها مشكل ما، كمبود جاست. به عنوان مثال در مسابقه‌ي ليگ بانوان، ما بايد براي انجام مسابقه‌ي پرتاب‌ها از ورزشگاه آزادي به ورزشگاه آفتاب انقلاب در شرقي‌ترين نقطه‌ي تهران مي‌رفتيم. در ورزشگاه آزادي هم اجازه پرتاب به ما نمي‌دهند. من فكر مي‌كنم چمن در ايران قداست خاصي دارد و حتي برخي مواقع ارزش چمن از ارزش ورزشكاران هم بيشتر است. ما در مسابقه‌هايمان حتي نمي‌توانيم سيم فتوفينيش را از چمن رد كنيم. اينگونه كه باشد به طور حتم ما جايي در آن چمن براي پرتاب نداريم. ولي با همه‌ي اين مسايل اكنون مسوولان فدراسيون خوب ما را حمايت مي‌كنند. با اين حال من به آينده خوشبين هستم.

** افزايش مسابقه‌ها عاملي در جهت پيشرفت

نيازاده ادامه داد: با تمام اين احوال وهمه‌ي مشكل‌هايي كه وجود دارد، افزايش مسابقه‌هاي داخلي و حضور هرچه بيشتر در مسابقه‌هاي بين‌المللي باعث شده تا ورزش دووميداني بانوان تكاني بخورد و كمك زيادي به رشد اين ورزش شده است.

*** هموار كننده‌ي راه‌ها

اما ليلا ابراهيمي به عنوان يك سد شكن در دووميداني بانوان محسوب مي‌شود. او با كسب مدال برنزش در مسابقه‌هاي قهرماني آسيا، هم اكنون فضايي را در كشور به وجود آورده كه نگاه‌ها به سمت دووميداني بانوان جلب شده است. وي با بيان گوشه‌اي از بيوگرافي ورزشي خود وارد اين بحث شد و گفت: 9 سال است كه دووميداني كار مي‌كنم و هشت سال از آن عضو تيم ملي بودم. در سه سالي كه ورزش زنان و مردان با هم ادغام شده‌اند، دووميداني بانوان در حال جان گرفتن است. در وهله‌ي اول تعداد مسابقه‌هاي ما افزايش يافت. ما در مسابقه بايد خودمان را بشناسيم. من پس از اين كه ادغام شديم دوازده بار ركوردهاي ملي را در همان سال اول جابجا كردم. در حالي كه اين بايد خيلي سال پيش صورت مي‌گرفت. ما پيش از اين، امكان چنين كاري را نداشتيم. اما در اين سه سال تاكنون 36 بار ركوردهاي ملي را جابجا كرده‌ام. اما حيف اي كاش اين اتفاق‌ها زودتر مي‌افتاد. با اين همه ركورد شكني اگر هم مدال نمي‌گرفتيم باز هم اين زحمات‌ ديده نمي‌شد. اگرچه حرف‌هاي زيادي هم پشت اين مدال بود كه شانسي كسب شده اما همه بدانند كه در يك رشته‌ي بسيار سخت دويدم و مدالم ارزشمند است. من راه‌ها را براي ساير دخترهاي دووميداني كار هموار كردم.

** مدال ابراهيمي الكي نيست

نيازاده هم با تاكيد بر اهميت مدال ابراهيمي در مسابقه‌هاي قهرماني آسيا يادآور شد: من از نزديك شاهد عملكرد ليلا بودم و فكر مي‌كنم كه او با يك غيرت و همت خاص دويد و مدال گرفت. او تا آخر رقابت‌ با يك بغض خاص دويد. لباس‌هاي او هر لحظه كه در آب مي‌رفت سنگين‌تر مي‌شد. حتي ما تا آخرين لحظه فكر مي‌كرديم او مي‌تواند نقره بگيرد. يعني اين مدال الكي به دست نيامده است. اين اتفاق مي‌توانست براي هر دووميداني ديگر در هر گروهي بيفتد. باز هم مي‌گويم كه كسب همين مدال هم براي او سخت بود و با همين مدال يك عرصه‌ي جديد براي ديگر دووميداني كاران زن به وجود آمده است.

** دووميداني زنان جان تازه‌اي گرفته است

ليلا ابراهيمي هم با اشاره به تكواندوكاران زن تصريح كرد: تكواندوكاران زن با زحمت‌هايي كه كشيدند،‌ در بازي‌هاي آسيايي مدال گرفتند. اين مدال تاثير زيادي در كارايي‌شان داشت و پس از آن به اردوهاي مختلف فرستاده شدند. براي دووميداني هم مي‌تواند اين اتفاق بيفتد. ما پس از 34 سال در دووميداني بانوان مدال گرفتيم و بايد به اندازه‌ي كافي حمايت شويم. سطح مسابقه‌هاي قهرماني آسيا در حال بالا رفتن است و بايد براي كسب يك مدال هم جنگيد. ما در حالي مدال گرفتيم كه مسوولان تا چندي پيش هم مي‌گفتند بانوان نمي‌توانند مدال كسب كند، براي همين هم به مسابقه‌ها اعزامشان نمي‌كنيم. ولي حداقل با اين مدال قابليت‌هايمان را به اثبات رسانديم. البته نمي‌شود از كمك‌هاي فدراسيون در زمان رياست كريمي به راحتي گذشت. او كمك زيادي به اين بخش كرده است و باعث شده با ايجاد فرصت‌هاي مختلف، دووميداني زنان در ايران جان تازه‌اي بگيرد. تعداد باشگاه‌ها زياد شده، مسابقه‌هاي جايزه بزرگ برگزار مي‌شود و دووميداني كاران در مسابقه‌هاي معتبر بين‌المللي حضور مي‌يابند.

** تجربه در مسابقه بدست مي‌آيد

نفر سوم دوي هزار متر بانوان آسيا افزود: حضور در مسابقه‌هاي بين‌المللي باعث شده تا تجربه‌هايمان هم زياد شود. تجربه در مسابقه بسيار مهم است. در 5 هزار متر كم تجربگي باعث شد تا مدال نگيرم. حتي مي‌توانستم در اين رقابت‌ها سوم شوم. اين به كم تجربگي من برمي‌گشت. اما با حمايت مسوولان اين مشكل‌ها هم در حال حل شدن است و ما مي‌توانيم در مسابقه‌هاي بزرگ خودمان را محك بزنيم. اكنون براي دوندگان كشورهاي ديگر جا افتاده كه ايراني‌ها هم خوب مي‌دوند.

** پوشش براي ما مشكل ساز نيست

ركورددار پنج ماده‌ي دووميداني ايران تصريح كرد: مسئله‌ي حجاب هنگام رقابت هم يك مسئله‌ي كاملا حل شده است. ما در يك كشور اسلامي زندگي مي‌كنيم و سال‌ها با اين حجاب تمرين كرده‌ايم. ما در سال‌هاي قبل مشكل وزن و جنس لباس داشتيم، اما، امسال پوشش ما بسيار راحت است. در سه هزار متر با مانع آسيا هم درست است لباس من خيس شده بود، ولي مشكلي نداشت. لباس من، لباس سبكي بود ولي من تجربه عبور از مانع و چاله‌ي آب را نداشتم.

** دختران در شيراز پيست تمرين هم ندارند

زهرا نبي‌زاده به عنوان يكي از دووميداني كاران زن شهرستاني است كه پله‌هاي موفقيت را طي كرده و اكنون در صدر رشته‌ي پرش ارتفاع ايران قرار دارد. عنوان ششمي او هم در آسيا،‌ عنواني است كه تاكنون هيچ كدام از همتايان ايراني‌اش نتوانسته بودند اين عنوان را كسب كنند. او هم از تجربه‌ها و مشكل‌هاي شخصي‌اش چنين به خبرنگار ايسنا گفت: دووميداني به دليل اين كه يك رشته‌ي انفرادي است، شايد مشكل‌هاي رشته‌هاي تيمي را نداشته باشد. بزرگترين مشكل ما پيست دووميداني است كه تعدادش در كشور كم است. ما براي تمرين امكانات خاص خودمان را مي‌خواهيم. اين مشكل را نه تنها در شهرستان، بلكه در پايتخت هم داريم. دونده‌هاي تهراني هم كه نيازي به وسيله‌ي خاصي ندارند، به علت نبود پيست مجبورند براي تمرين به پارك‌ها بروند. اين مسئله هم مشكل‌هاي زيادي براي ما بوجود مي‌آورد. من به شخصه خودم در شيراز خيلي مشكل دارم. ما در شيراز فقط حافظيه را داريم كه آن هم ورزشگاه فوتبال است و پيست دووميداني‌اش فقط جنبه‌ي نمايشي دارد. البته براي آقايان اين طور نيست. در يك سال گذشته اين پيست به ما اختصاص داشت، اما آن هم در بدترين ساعت‌ها. يعني از ساعت 8 تا 10 صبح. ما با آن شرايط هم راضي بوديم، اما همان را هم امسال گرفتند. مشكلاتي كه حراست مجموعه براي ما ايجاد كرد باعث شده در همان ساعت‌ها هم نتوانيم تمرين كنيم. در صورتي مديران تربيت بدني استان دووميداني كارند. اما مشكلات حراست و گير دادن‌هاي بي‌مورد اجازه‌ي تمرين را از ما گرفته است. البته به لطف خدا، پس از مسابقه‌هاي آسيايي به اردوي تهران آمده‌ايم. اميدوارم كه در مسابقه‌هاي آتي بتوانم ركوردم را بهبود بخشم. من تاكنون در اردوي متمركز و آن هم با مربي اختصاصي تمرين نكرده‌ام. اميدوارم اين مسئله برايم مفيد باشد.

** مجبورم در پارك‌ها تمرين كنم

ليلا ابراهيمي هم كه از همه‌ي هم تيمي‌هايش با تجربه‌تر است، از مشكلات تمرين كردن در پارك‌ها مي‌گويد: «در ايام عيدنوروز سال جاري، برنامه‌هايم طوري بود كه بايد هر روز تمرين مي‌كردم. حتي روزهاي تعطيل تمرين‌هاي من فشرده‌تر و سخت‌تر بود. اما در اين ايام هيچ باشگاهي حتي براي يك ورزشكار ملي‌پوش باز نبود و من مجبور بودم در پارك تمرين كنم. فضاي پارك هم استاندارد نيست و به خطار شيب‌هايي كه داشت پاي من آسيب جدي ديد و چند وقت در تمرين‌هايم وقفه انداخت. اين از مسايل فني در پارك تمرين كردن. اما مهمتر از آن مشكلات و مزاحمت‌هايي است كه در پارك‌ها براي دختران ورزشكار به وجود مي‌آيد. وقتي در پارك مي‌دويم سعي مي‌كنيم با تعدادي پسر باشد كه برايمان مزاحمت ايجاد نكنند. در پارك‌ها همه جور آدم هست. اميدوارم بالاخره اين مشكل جاي تمرين ما حل شود.

** سيلي خوردن براي دويدن

ليلا ابراهيمي به سالن سرپوشيده‌ي ورزشگاه شهيد كشوري، يعني اصلي‌ترين سالن تمرين براي دووميداني از سال‌هاي دور تاكنون اشاره كرد و گفت: اين سالن مخصوص دووميداني است، اما همه‌ي ورزش‌ها در آن انجام مي‌شود و جايي براي تمرين ما نيست. ما دو ساعت مي‌توانيم آنجا تمرين كنيم. براي اين كار هم بايد از تمامي كساني كه آنجا هستند حرف بشنوي تا بتواني تمرين كني. فحش بشنوي، كتك بخوري، من حتي سال پيش از يكي از خانم‌هايي كه در سالن بود سيلي هم خوردم به دليل اين كه چرا داد زده بودم تا خط يك را براي دويدن من خالي كنند. موقعي كه ما در يك سالن شلوغ مي‌دويم، حداقل بايد يك لاين براي دويدن ما خالي شود، اما، همين را هم در سالن كشوري نداريم.

** نگهبانان آزادي بي‌احترامي مي‌كنند

نفر سوم دوي سه هزار متر با مانع آسيا،‌ اساسي‌ترين مشكل دووميداني بانوان را محل تمرين مي‌داند. وي در همين راستا به چگونگي تمرين در ورزشگاه آزادي اشاره كرد و به ايسنا گفت: پيش از اين كه مدال كسب كنيم، ما را با هزار بي‌احترامي داخل زمين آزادي راه مي‌دادند. البته منظورم نگهبان‌ها است. يكي از بدترين ساعت‌هاي روز، يعني ساعت 2 بعدازظهر را براي تمرين به ما داده بودند. حالا اين شرايط را ما مي‌پذيريم، اما در همان ساعت در ورزشگاه، تمام كارگرهاي دورن زمين چمن، ما را در لباس‌هاي تمرين نگاه مي‌كنند و چمن گره مي‌زنند، اما مربي‌ها حتي از بالاي سكوها هم نمي‌تواند بر عملكرد ما نظارت داشته باشد. البته قبول دارم پيش از اين يك سري مربيان رفتار خوبي را آنجا نداشته‌اند و مشكل‌هايي را ايجاد كرده بودند، اما آن مسايل ديگر تمام شده است. چرا بايد به من كه يك قهرمان ملي هستم بي‌احترامي كنند. چرا نبايد حداقل مربي من از روي سكوهاي ورزشگاه براي من زمان بگيرد. مربي من بايد كنار من در پيست باشد. چرا يك ورزشكار بايد مدال بگيرد تا محترم شود.

** مسابقه‌هاي بين‌المللي ما را با تجربه‌تر مي‌كند

مريم طوسي هم جوان‌ترين عضو تيم ملي دووميداني است كه تجربه‌ي سه دور حضور در رقابت‌هاي بين‌المللي را دارد. او در مسابقه‌هاي قهرماني آسيا براي نخستين بار به فينال دوهاي 200 و 400 متر رسيد، اما در آن مرحله راه به جايي نبرد. وي درمورد خودش مي‌گويد: دو سال است كه به صورت حرفه‌اي دووميداني تمرين مي‌كنم. پيش از آن فقط در مسابقه‌هاي آموزشگاهي حضور داشتم. اما در مسابقه‌هاي برون مرزي تجربه‌ي زيادي كسب كردم. در واقع هر مسابقه‌اي كه رفته‌ام، نسبت به مسابقه‌ي بعدي چيز جديدتري ياد گرفته‌ام. من فكر مي‌كنم حضور در مسابقه‌هاي بين‌المللي كمك زيادي به ما مي‌كند. همين مسئله هم باعث شده هر دوره عملكردم بهتر از قبل شود. اما من فكر مي‌كنم، علاوه بر مشكل‌هايي كه دوستانم گفتند، نبود مربي سر تمرين‌هاي ما بسيار سخت است. اما به هر حال اميدوارم در آينده عملكردم بهتر شود و در بازي‌هاي داخل سالن آسيا در ماكائو نتيجه‌ي بهتري را كسب كنم.

** منتظر ساخته شدن آفتاب انقلاب

آذر دخت نيازاده، به عنوان مسوولان دووميداني كاران زن كشور از گرفتن سالن كشوري براي دووميداني كاران زن خبر داد و گفت: ما اين سالن را گرفته‌ايم تا يك سري ملي‌پوشان در آن و يا سالن آفتاب انقلاب تمرين كنند. البته فكر مي‌كنم با ساخته شدن ورزشگاه آفتاب انقلاب بسياري از مشكل‌هاي ما حل شود. من از توسعه و رشد دووميداني زنان بسيار خرسندم، اما بايد فضاي اختصاصي براي كار داشته باشيم.

** كلاس آموزشي با حضور مربيان خارجي

نايب رييس فدراسيون دووميداني درمورد بكارگيري مربيان اختصاصي براي دووميداني كاران يادآور شد: ما مربي زن خوب زياد داريم. ما براي تعدادي از شاخص‌ترها اردو گذاشته‌ايم و مربي اختصاصي دارند. براي بقيه هم نمي‌توانيم كار خاصي كنيم. اولين كاري كه در اين زمينه مي‌خواهيم انجام بدهيم اين است كه يك دوره كلاس آموزشي با حضور مربيان خارجي برگزار كنيم.

** به دنبال ورودي بازي‌هاي المپيك

اما معيار اصلي سنجش دووميداني كاران، شايد رسيدن به ورودي‌هاي المپيك باشد كه حتي دختران دووميداني كار هم به دنبال كسب آن هستند. نيازاده در اين رابطه مي‌گويد: ارتقاء ركورد در دووميداني، نياز به تلاش زياد است. از هم اكنون نمي‌توان زمان را مشخص كرد كه چه موقع ما ركورد ورودي مي‌آوريم، اما تلاش ما براي حضور در اين مسابقه‌ها است.

** مي‌توانم ورودي المپيك كسب كنم

ليلا ابراهيمي هم درمورد كسب سهميه المپيك گفت: در استقامت‌ها قابل دسترسي است ولي نزديك هم نيستيم. البته رسيدن به ورودي المپيك تلاش و امكانات ويژه مي‌خواهد. اگر آسيب ديده نباشم و شرايط مهيا شود حتي مي‌توانم ركورد ورودي المپيك پكن را كسب كنم. مهمترين نياز اكنون ما فضاي تمريني است تا به صورت آسوده فقط تمرين كنم. من مي‌توانم ورودي المپيك كسب كنم.

** براي لندن المپيكي مي‌شوم

زهرا نبي‌زاده هم در اين رابطه گفت: در پرش‌ها و دوهاي سرعت فاصله‌ي ما زياد است. اما من فكر نمي‌كنم رسيدن به سهميه المپيك نياز به يك برنامه‌ريزي كلي دارد. براي المپيك پكن من فكر نمي‌كنم برسم، اما شايد براي المپيك لندن بتوانم ورودي كسب كنم.

** براي المپيكي شدن نياز به امكانات داريم

مريم طوسي هم گفت: اگر همه شرايط واقعا مهيا شود، ما المپيكي مي‌شويم. البته اين موضوع به زمان تمرين‌، مربي، حمايت درست و زمان نياز دارد. اميدوارم كه مشكلات ما حل شود و بتوانيم در المپيك حاضر شويم.



منبع:ايسنا


نظرات و پیشنهادها:
آدرس پست الکترونيکي :